Pooks en de krant

cat in a shark

Terwijl ik de kamer binnen loop lik ik, op zoek naar de laatste stukjes vlees, mijn snorharen af. Op het kleed weet ik niet meer waar ik heen wil. Om de situatie eens goed te overzien, besluit ik mij eerst te gaan wassen. Net als ik wil beginnen, doet een geritsel mij de oren spitsen. Hoor ik daar de krant? De krant!

Voor mijn tong weer binnen is ben ik al onderweg. Langs de stoel schiet ik naar de lage tafel. Hier klim ik eerst op het kratje om de tafel over te rennen. Bij de rand aangekomen schakel ik de noodrem in en glij ik bijna de tafel af. Zodra ik stil sta schat ik de afstand in. Het moet net kunnen! Ik strek mijn poot uit om op de bank te stappen, maar nee: ik haal het niet. Misschien met mijn andere poot. Ook dit probeer ik en hoewel deze met een uiterste inspanning iets verder komt, haal ik de overkant weer niet. Snel naar de andere rand van de tafel. Ja! De overstap lukt, en nu hoef ik alleen de bank nog over. Iets te snel schiet ik over de bank heen en mijn achterpoten glijden weg. Op hoop van zegen zet ik af en land ik midden op de krant.